Ga naar: navigatie, zoeken

Hoe het begon…

Er werd door de gemeente een subsidie toegekend om de buurt te voorzien van eetbare planten voor mensen en vogels. Aanleiding was het natuurgebied ‘het Moerasje’ wat de laatste jaren door vele buurtbewoners werd ondergewaardeerd. Er werd snoei afval gedumpt, dode bomen en struiken en er werden veel honden uitgelaten. De meeste kinderen uit de buurt mochten van hun ouders niet in ‘het Moerasje’ daar het als een vieze plek werd ervaren. Om dit bijzondere natuurgebied, midden in de stad weer op te waarderen en bewoners er weer op een positieve manier mee te verbinden werden een aantal activiteiten op touw gezet.

Plattegrond Moerasje

In samenwerking met de dienst groenvoorziening van de gemeente Rotterdam ‘de Werf’, werd gekeken naar de mogelijkheden. Het doel was de buurtbewoners middels activiteiten weer meer te verbinden met elkaar en met de natuur om hun heen.

De vogelkastjes

Dit werdt de allereerste activiteit in februari 2010. Er werden door 30 kinderen uit de buurt 30 vogelhuisjes gemaakt, we mochten hiervoor gebruik maken van de school die tegenover ‘het Moerasje’ ligt. Ouders en kinderen kregen voorlichting over de vogelsoorten en over de huisvesting van de vogels. Aan het einde van de dag werden kasten verspreid over de buurt.

Er kwamen 3 mussenhotels (huisjes in één kastje) in het Moeras.

De bak van wilgentenen

Het volgende project was het bouwen van een plantenbak van wilgentenen. Deze bak zou als functie hebben het Moerasje tegen het inwaaiende zwerfvuil te beschermen en een barièrre te vormen voor honden zodat deze niet zo gemakkelijk het Moerasje in konden lopen. Er werd ook een verbodsbord geplaatst voor honden. In de bak zouden dan eetbare bessen en in de streek (voormalig veengebied) voorkomende kruiden en planten worden geplant. Er werden flyers verspreid in de buurt waarin bewoners werden uitgenodigd om gedurende drie dagen mee te komen helpen aan het bouwen van de bak.

Op 21 maart, de eerste dag van de lente zouden we beginnen. Het werd de eerste warme lentedag van het jaar. De avond ervoor was de straat afgezet wegens een gaslek, zodat we ook niet bij de geleverde takken konden komen. Het verzoek aan de werkmannen om de straat als eerst bij het Moerasje weer dicht te maken maakte geen indruk. Pas toen ik zei dat het jammer was aangezien ook de krant (lokale krantje de Ster) en de

TV (Rotterdan ciniac TV) langs zouden komen, werd er in rap tempo actie ondernomen om de straat weer te dichten. Een uur later werd de compost(uit gecomposteerd gft) en de planten bezorgd. De wilgentenen werden een dag eerder bezorgd en waren op de plek gestort waar we de bak wilden bouwen. Dit zou veel extra werk met zich meebrengen aangezien de 1 tot 2 meter hoge bergen van takken verspreid lagen over een lengte van 15 meter. Bij ‘toeval’ kwam de bezorger van de takken langsrijden en vroeg ons of we voldoende takken hadden. Op ons verzoek heeft hij de takken met zijn grijper op de stoep gelegd zodat we de hele berg niet meer hoefden te verplaatsen. Daarna werd begonnen met het schoonmaken en sorteren van de takken. Er werd geknipt en gezaagd en de de palen werden met een voorhamer in de grond geslagen.

Op het ogenblik dat de palen in de grond stonden om met het vlechtwerk te beginnen kwam de werkploeg van het Zuid Hollands Lanschap aangereden. Zij kwamen ‘per toeval’ op deze dag naar het Moeras om schoon te maken. Ik vroeg hun of ze zin hadden om mee te helpen met vlechten, omdat het toch veel werk was. Het bleek dat zij vaker wilgenheggen bouwden en binnen de kortste tijd stonden er 5 professionals mee te vlechten en leerden ons de kneepjes van het vak.

De jongeren die meestal op het pleintje rondhingen en waar bewoners overlast van ervaarden, lieten zich van hun beste kant zien, werkten met ons mee. Sindsdien is de overlast op het pleintje afgenomen en gaat men anders met elkaar om, men groet elkaar o.a. nu.

Er werd tot het donker gewerkt, er was toen zo’n 10 meter van de 30 meter lange bak klaar.

De volgende ochtend werd er verder gevlochten en er werden door de kinderen twee hutjes gebouwd van wilgentenen.

Tegen de late namiddag begonnen we met het aanbrengen van de aarde in de bak er werd tot de avond doorgewerkt, steeds kwamen er weer nieuwe mensen helpen. Het was een hartverwarmend geheel waar nieuwe vriendschappen zijn door ontstaan zowel bij de volwassen als bij de kinderen. Het gaf een gevoel van samenhorigheid om zo gezamenlijk met één en hetzelfde doel bezig te zijn.

Op de derde dag werd de laatste aarde aangebracht en werden de bessenstruiken geplant

Na afloop werd de aarde bedekt met stro en later ook nog met kroos. Deze mulchlaag werd aangebracht om de bodem tegen uitdrogen te beschermen en onder de mulchlaag kan dan een rijk micro organisme ontstaan. De bosbessen hadden het zwaar vanwege de lange droogte en kou in het voorjaar en niet allen hebben het gered.

In de toekamst zullen er nog meer planten vanuit de streek worden bij geplant. De botanische tuin die vlakbij gelegen is heeft een schat aan streekplanten. Met hun wordt nog verder contact opgenomen, ze zijn heel enthousiast over ons project.